تبليغاتX
مجـــــــله بـــــــــــازرسی فنـــــــی

گسکت(Gasket) در لغت نامه فارسی به معنای درز بند، واشر مقوایی یا چرمی و لائی می باشد. در فرهنگ اصطلاحات فنی بدین گونه تعریف شده است:

A gasket is a mechanical seal that serves to fill the space between two objects, generally to prevent leakage between the two objects while under compression. Gaskets are commonly produced by cutting from sheet materials, such as gasket paper, rubber, silicone, metal, felt, fiberglass, or a plastic polymer. Gaskets for specific applications may contain asbestos.

گسکت یک درزگیر(درز بند) مکانیکی می باشد که به گونه ای طراحی شده تا در فضای خالی بین دو شیئ(اتصالات فلنجی) که تحت فشار هوا یا آب هستند قرار گرفته تا از نشتی جلوگیری بعمل آید و به اصطلاح آب بندی گردد.

گسکت ها بطور معمول از برش موادی که بصورت ورقه ای(sheet) می باشند، تولید میشود همچون گسکت های مقوایی،لاستیکی،سیلیکونی،فلزی،نمدی،فایبرگلاس و یا پلیمرهای پلاستیکی.گسکتها در موارد خاص شامل مواد آزبستی(asbestos) نیز میباشند.

انواع گسکتهای رایج:

۱-گسکت نوع اسپیرال وُند(Spiral wound gasket) : این نوع گسکت یکی از رایج ترین انواع گسکتها بوده و قابلیت تحمل فشارهای بالایی را دارد که به همین دلیل از آن در سرویس های دائمی استفاده میشود.

گسکت نوع اسپیرال وند(spiral wound gasket)

۲- گسکت نوع اتصال رینگی(Ring joint gasket) : این نوع گسکتها بر اساس استــــــــــاندارد های    ANSI B16.20,API 6A ساخته میشوند و جهت اتصالات فلنجهای نوع (Ring Type Joint:RTJ) منطبق با استــانداردهای API Spec 6A,ANSI B16.5,MSS SP44 استفاده میشود .جنس آنها با توجه به فرآیند کاری معمولا از استنلس استیل ۳۰۴ یا ۳۱۶ ویا آهن نرم(Soft Iron) میباشد.

قابلیت تحمل فشار و دمای بالایی را دارند و در محیط هایی که عامل خورندگی وجود دارد استفاده میگردد.

Ring joint gasket یا گسکت نوع اتصال رینگی

۳- گسکت نوع جکت دار(Jacketed gasket) : این نوع گسکت ها انواع مختلفی دارند که معمولا در مبدلهای حرارتی برای جدا سازی جریان(مبدلهای پارتیشن دار) استفاده می گردند.

jacket gasket

درلینک زیر می توانید انواع سطح مقطع این نوع گسکت را ببینید و مقایسه کنید:

انواع jacket gasket 

+ نوشته شده توسط رضازاده در سه شنبه 23 خرداد1385 و ساعت |

میدان گازی پارس جنوبی ایران، بزرگترین میدان گازی جهان

 

میدان گازی پارس جنوبی ایران در شمالی ترین گستره میدان عظیم شمالی قطر ،بر روی خط مرزی مشترک ايران و قطر در خليج فارس و در فاصله ١٠٠ کيلومتری ساحل جنوبی ايران قراردارد. وسعت اين ميدان گازی در بخش مربوط به ايران برابر ٣٧٠٠ کيلومتر مربع میباشد.

 

 

9 درصد میزان گاز جهان و 50 درصد کل ذخایر گاز ایران در این میدان به حساب می آید. در حقیقت ایران با داشتن 28 تریلیون متر مکعب ، 18 درصد ذخیره ثابت شده گاز جهان ، دومین دارنده ذخایر گاز جهان پس از روسیه است.

این میدان گازی بین دو کشور ایران و قطر مشترک میباشد که قطر از چند سال پیش بهره برداری از آن را آغاز کرده است.

سهم (قسمت) متعلق به ایران از این میدان شامل 436 تریلیون فوت مکعب(12.3 تریلیون متر مکعب) گاز ، 17 میلیارد بشکه میعانات گازی و 5 میلیارد بشکه نفت تخمین زده می شود بطوریکه این میدان می تواند به تنهایی گاز جهان را تا 10 سال تامین کند.

این میدان برنامه ریزی شده تا در حدود 30 فاز توسعه یابد بطوریکه هر کدام از فازها مستلزم سرمایه اولیه تقریبا 1 میلیارد دلار می باشد. هزینه سرمایه گذاری این پروژه ها از محل صادرات محصولات تولیدی این پروژه تامین خواهد شد.

12 فاز اولیه از این توسعه در دست اجرا می باشد.

ایران تاکنون بیش از 15 میلیون دلار در این میدان سرمایه گذاری کرده و بعد از تکمیل مراحل مختلف آن سالانه بیش از 10 میلیارد دلار از این محل درآمد خواهد داشت.

 

فاز 1

هزینه اجرا : یک میلیارد و 180 میلیون دلار

درآمد سالانه ایران از محل تولیدات این فاز : یک میلیارد دلار

تاریخ عقد قرارداد : سال 1376 در قالب قراردادهای بیع متقابل

تاریخ افتتاح فاز(بهره برداری) :آبانماه 1383

تاخیر : 2 سال تاخیر

تولید : روزانه 25 میلیون متر مکعب گاز، 40 هزار بشکه میعانات گازی،200 تن گوگرد

مجری : شرکت پتروپارس (60% صندوق بازنشستگی شرکت ملی نفت ایران و 40% سازمان گسترش و نوسازی صنایع)

توضیحات :

اولین پروژه بزرگ در صنعت نفت که بدست شرکتهای ایرانی به بهره برداری رسید.در حدود 300 میلیون دلار این قراردادها را دو شرکت صدرا و سامسونگ امضا نمودند.

 

فاز 2 و 3

هزینه اجرا : بیش از 2 میلیارد دلار

درآمد سالانه ایران از محل تولیدات این فاز : بیش از یک میلیارد دلار

تاریخ افتتاح فاز(بهره برداری) : 1382

مجری : شرکت توتال فینا الف (TotalFinaElf) به میزان 40 درصد و شرکت پتروناس مالزی (Petronas) 30 درصد و شرکت گازپروم (Gazprom)،شرکت انحصاری تولید گاز روسیه، 30 درصد

توضیح:

بطور کلی 2 سکوی یکسان و بدون نفر ،SPD3 و SPD4 ، در 65 متری عمق آب نصب شدند.هر کدام از سکوها گاز را از 10 چاه انحرافی دریافت کرده ،که همه این چاهها در شعاعی به فاصله 3000 متر قرار گرفته اند. این سکوها به سیستم عملیاتی خشکی از طریق دو خط لوله چند فازی 32 اینچی به طول 105 کیلومتر متصل شده اند.

توضیح در مورد شرکت توتال:

شرکت توتال در حالی سرمایه گذاری در پروژه های نفت و گاز در ایران را آغاز کرد که شرکت امریکائی کونکو در اسفند 73 بواسطه تحریم امریکا علیه ایران از بزرگترین قرارداد خود با ایران چشم پوشید.

 

فاز 4 و 5 :

مجری: دو شرکت انی و پتروپارس

شروع بهره برداری : فروردین 84

هزینه اجرا : حدود 2 میلیارد دلار

درآمد : سالانه 3 میلیارد دلار

تولید : روزانه 50 میلیون مترمکعب گاز طبیعی،70 هزار بشکه میعانات گازی و 400 تن گوگرد

 

فاز 6،7 و 8 :

مجری : شرکت پتروپارس

تاریخ شروع فعالیتهای اجرایی : 79

زمان تعیین شده برای بهره برداری : تابستان 85 (البته از آنجایی که اینجانب در این پروژه مشغول میباشم حتم دارم که فقط فاز ۶ را بتوان تابستان ۸۵ راه اندازی کرد.)

تولید : سالانه 85 میلیون مترمکعب استخراج گاز

اهداف: مصرف داخلی و تزریق به چاههای نفت آغاجاری (طرح صیانتی)

 

فاز 9 و 10 :

مجری: مشارکت شرکتهای IOEC (شرکت مهندسی و ساخت تاسیسات دریایی ایرانOIEC (شرکت مهندسی و ساختمان صنایع نفت) و شرکت ال جی کره جنوبی( LG )

آغاز فعالیت : شهریور 81

زمان بهره برداری: مدت پروژه 52 ماه( اواخر 85 )

اهداف: مصرف داخلی

میزان درآمد سالیانه : 1.5 میلیارد دلار

نحوه سرمايه گذاري : فاينانس
تولید : 50 ميليون مترمكعب درروز گاز طبیعی تصفیه شده،  80000 بشكه درروز ميعانات گازي ، 05/1 ميليون تن درسال گازمايع (
LPG) ، 1 ميليون تن در سال اتان و  400 تن در روز گوگرد
مبلغ قرارداد: 1.6 میلیارد دلار

توضیحات:

اولین پروژه گازی کشور است که در چنین حجمی به طریق فاینانس (خودگردان) تامین اعتبار شده است . این پروژه با مشارکت بیش از 62% بخش ایرانی و در حدود 38% بخش خارجی (شرکت LG) در حال اجرا بوده و شامل دو بخش خشکی و دریا میباشد. بخش دریا توسط شرکت IOEC انجام خواهد شد که شامل 2 سكوي سرچاهي ، 2 سكوي مشعل و 360 کیلومتر لوله کشی زیر دریا شامل 2 رشته خط لوله 32 اینچ و 2 رشته خط لوله 4 اینچ میباشد.

شرکت مهندسی و ساختمان صنایع نفت (OIEC) علاوه بر مشارکت در طراحی و خرید بخش خشکی ، کل عملیات اجرائی این پروژه را در بخش خشکی عهده دار بوده که از کل 6/1 میلیارد دلار مبلغ پروژه سهم آن در حدود 670 میلیون دلار (معادل حدود 40%) می باشد.

 

عملیات آماده سازی زمین سایت فاز 9 و 10

  

 

نمای ده گانه فازهای میدان گازی پارس جنوبی

 

منابع :

مطالب فوق برگرفته از سایت اینترنتی شرکت O1 ، سایت خبری BBC News و همچنین سایت تکنولوژی فراساحل(Offshore Technology) میباشد.

+ نوشته شده توسط رضازاده در دوشنبه 8 خرداد1385 و ساعت |
استانداردهای نفت ایران (IPS)

شما مي توانيد لوح فشرده استانداردهای صنعت نفت ایران(IPS) را از آدرس ايران - تهران خيابان صنائي -خيابان چهاردهم شماره 19 طبقه دوم دريافت داريد.

همچنین شما از سایت معرفی شده در بالا می توانید مطالب موردنظر را جستجو کرده و آنرا مشاهده نمایید.

+ نوشته شده توسط رضازاده در سه شنبه 2 خرداد1385 و ساعت |